مهمترين آسيب هاي اجراي ارزشيابي كيفي توصيفي از نظر معلمان مجري برنامه ارزشيابي كيفي توصيفي چيست؟

1-اين طرح وقت زيادي از همكار ميگيرد،تراكم دانش آموزان بر روي كار معلم تاثير گذار است.تعداد زياد دانش آموزان كيفيت كار  را كم ميكند.

2- ازديگر آسيب هاي طرح كم شدن حس رقابت بين دانش آموزان ،تنبل پروري دانش آموزان ، اهميت ندادن به يادگيري و تمركز در دانــــش آمــوز مي باشد.

3-  برداشت نادرست از طرح ارزشيابي توصيفي كيفي و حذف نمره به معناي كاهش مراقبت و نظارت بر يادگيري.

4-  كم توجهي به اهداف اصلي دروس و ناديده گرفتن پيش نياز هر درس و پايه و ضعف در توليد و انتخاب فعاليت هاي جبراني .

5-  در اين طرح خانواده ها آگاهي دقيقي از وضعيت فرزنـــد خود بــــدست نمي آورند.

6-  مهمترين آسيب طرح ،نگرش منفي معلمان نسبت به نوآوري وتحول است. نگرش منفي معلم درصد موفقيت طرح را كاهش ميدهد.

7-  بي انگيزه بودن معلمان و كم علاقگي به طرح هاي جديد ،نبود نظارت كافي بر اجراي طرح و مشكلات فراواني كه مدارس دارند ،استفاده نكردن به جا ومناسب از ابزارهاي مناسب در ارزشيابي توصيفي از ديگر آسيب هاي طــرح مي باشد.

8-  عدم آگاهي معلمان و عدم مطالعه  و دانش كافي در مورد ارزشيابي توصيفي و تاكيد بر يكي از موارد ارزشيابي ،مثلا آزمون هاي مداد كاغذي نه تنها فرصت و زمينه مناسب يادگيري براي دانش آموزان فراهم نمي كند بلكه همان استرس آزمون را براي دانش آموزان باقي مي گذارد.

 

 علل به وجود آورنده اين آسيب ها از نظر معلمان كدامند؟

1-  كم تجربگي ،علاقه كم و بي حوصلگي بعضي از معلمان مي تواند از علل بوجود آورنده آسيب باشد.

2-  برداشتن نمره حس رقابت را در دانش اموزان كم كرده و اوليا ديگر از وضعيت آموزشي و يادگيري فرزند خود مطلع نيستند و بنابراين زياد پيگير ضعف فرزند خود نمي باشند.

3-  فضاي خيلي از كلاسها استاندارد نيستند،گروه بندي دانش آموزان و فعاليت گروهي دانش آموزان در موفقيت طرح خيلي اهميت دارد.در ارزشيابي توصيفي معلم به عنوان راهنما گرداگرد دانش آموزان مي گردد و فرايند ياد گيري را مديريت مي كند،اما فضاي نامناسب و غير استاندارد ضررهايي را متوجه طرح مي نمايد.

3-  قرار گرفتن تعدادي از دانش آموزان در يك رده (خوب يا خيلي خوب و يا احتياج به تلاش بيشتر ) انگيزه خيلي از دانش آموزان را كم مي كند، خيلي ها دلشان مي خواهد به اوج برسند اما فرايند كلاس اين امكان را نمي دهد.

 راهكارها ،پيشنهادات و تجارب سازنده جهت برون رفت از آسيب ها وبهبود وضعيت موجود كدامند؟

1-فراهم آوردن فضاي كار گروهي در كلاس درس

متاسفانه در كشور ما زياد به كار گروهي اهميت داده نمي شود. طرز چينش دانش آموزان در كلاس درس خيلي اهميت دارد دانش آموزبايد با گروه خود و گروه هاي ديگر تعامل برقرار كند. وقتي در ميان يك گروه چند نفر ه دانش آموزي ضعيف قرار مي گيرد همه ي افراد گروه در تلاش هستند كه به دوست خود كمك كنند تا گروه آنها بتواند موفقيت كسب نمايد.

2-  افزايش مشاركت و همكاري در دانش آموزان و ايجاد حس مسئوليت در آنان .

3-  تلاش براي تربيت شهروندان مودب و منطقي و توجه به شخصيت عاطفي دانش آموزان.

4-  توجه به تفاوت هاي فردي در دانش آموزان وشناخت نقاط ضعف و قوت وتقويت نقاط قوت.

5-آموزش هاي مطلوب معلمان مجري طرح و استفاده از مدرسان با انگيزه و خلاق و توانمند با قدرت بيان مناسب كه توانايي اجراي طرح هاي جديد را داشته باشد،مدرس بايد در ميان معلمان مقبوليت داشته باشد.

6-  تعداد دانش آموزان طرح توصيفي بايد كاهش يابد.

7-  نحوه ي به كار گيري ابزارهاي متنوع ارزشيابي توصيفي متناسب با موضاعات و مفاهيم درسي بايد به معلمان آموزش داده شود.

8-  با ايجاد نمايشگاه ها،جشنواره ها،مسابقات علمي و... فضا را براي ابراز وجود دانش آموزان ايجاد نماييم.

9-  ايجاد فضاي همكاري بين مدير معلم دانش آموزان و والدين مي تواند بسيار موثر باشدو از توان والدين بايد استفاده كرد.

10-  در طول سال تحصيلي ميتوان در بعضي جاها مثل برگزاري مسابقات از مقياس نمره اي استفاده كرد.

11-  دادن تكاليف هدفمند به دانش آموزان و دادن تكاليف جبراني براي دانش آموزان بسيار ضروري ميباشد.

12-  شناسايي دانش آموزان داراي اختلا ل يادگيري و معرفي آنها به مراكز ويژه.